Kinezyterapia

Kinezyterapia jest jedną z form rehabilitacji, w której poprzez wykonywanie czynnych i biernych ruchów – ćwiczeń gimnastyki leczniczej, osiągany jest konkretny wynik terapeutyczny. Ma wymiar naukowo-praktyczny, łączy wiedzę z dziedziny medycyny, pedagogiki, anatomii i fizjologii w celu wyleczenia, poprawy i podtrzymania zdrowia. Służy także przy profilaktyce nawrotów, a w przypadku dzieci sprzyja ozwojowi psychoemocjonalnemu.

Kinezyterapia stanowi aktywną metodę leczenia, w której chory w pełnej mierze uczestniczy w procesie leczniczym. Wpływa to ma motywację pacjenta, który zyskuje wiarę we własne siły i w to, że posiada kontrolę nad własnym ciałem.

Mechanizm
Leczenie określonymi ruchami przewiduje stopniowo rosnące oddziaływania siłowe określane indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem jego anamnezy, specyfiki wiekowej, fizjologicznej itd. oraz innych schorzeń towarzyszących temu podstawowemu. Stopniowa nauka ruchów prowadzi do ich utrwalenia neurorefleksyjnego oraz przywrócenia trofiki i przemiany materii w układzie kostno-mięśniowym człowieka. Najczęściej leczenie prowadzone jest przy pomocy specjalnych przyrządów leczniczo-rehabilitacyjnych poprzez bierne i czynne ruchy pacjenta.

Podział ćwiczeń:
Ze względu na sposób wykonywania ćwiczeń wyróżnia się dwie metody kinezyterapii:
metoda czynna – wykonywana przez pacjenta pod nadzorem fizjoterapeuty
metoda bierna – wykonywana przez fizjoterapeutę (np. masaż) lub za pomocą specjalnych urządzeń (mechanoterapia)

W zależności od wpływu ćwiczeń na ludzki organizm wyróżniamy:
ćwiczenia działające miejscowo – na przykład rehabilitację stawów
ćwiczenia nierównouprawniające – poprawiające ogólną sprawność fizyczną
Mechanoterapia – leczenie ćwiczeniami fizycznymi przy pomocy specjalnych urządzeń

Wskazania
Kurs kinezyterapii zwykle przepisywany jest ludziom cierpiącym na pewne schorzenia układu ruchu:
Choroba zwyrodnieniowa dysku międzykręgowego (osteochondroza kręgosłupa)
Ból pleców
Schorzenia stawów
Skolioza, zaburzenia postawy
Dysplazja stawu biodrowego

lub z zaburzeniami funkcjonalnymi układu ruchu:
Przykurcze stawów
Spastyczność
Zaburzenie cech fizycznych (koordynacja, siła, motoryka itd.)
Nawyki pionizacji i chodzenia
Odczucia bólu w dużych stawach.